قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا : عيسى به سخن آمد و به - بندگى خود در پيشگاه خداوند اعتراف كرد و از همان وقت ، راه را بر كسانى كه ادعاى خدايى او كردند ، مسدود كرد و گفت : خداوند كتاب خود را بر من نازل كرده و مرا به افتخار نبوت ، مفتخر ساخته است ، گويا خداوند عيسى را به سخن در آورد تا كسى در بارهء او غلو نكند ، زيرا مىدانست كه بعداً در بارهء او غلو خواهند كرد . حسن و جبائى گويند : خداوند در همان موقع ، عقل عيسى را كامل كرد و او را براى هدايت بشر برانگيخت . اين هم معجزهء ديگرى است . وهب گويد : وقتى كه عيسى با آنها تكلم كرد : چهل روزه بود . ابن عباس و اكثر مفسرين گويند : همان روز ولادتش بود . ظاهر از كلام خدا همين است . برخى گويند : يعنى من بندهء خدا هستم و خداوند به زودى كتاب خود را بر من نازل مىكند و به من مقام پيغمبرى مىدهد . اين اعجاز براى تبرئهء مريم صورت گرفت .